# Pisanie jako czynność autoteliczna

Choć słyszałem to z jego ust już wcześniej, czytałem też "Po 
piśmie[1]", to jednak dopiero wysłuchanie tego[2] panelu z Jackiem Dukajem[3] 
zainspirowało mnie, żeby coś napisać.

=> https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4883598/po-pismie 1: 
https://lubimyczytac.pl/ksiazka/4883598/po-pismie
=> https://www.youtube.com/watch?v=iwYrwxGSAsw 2: 
https://www.youtube.com/watch?v=iwYrwxGSAsw
=> https://pl.wikipedia.org/wiki/Jacek_Dukaj 3: 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Jacek_Dukaj

## Autoteliczność

Choć szukając objaśnienia tego trudnego słowa, którym posłużył się 
Dukaj, można znaleźć np. takie[4] dla poezji, którego, przyznam się, nie 
zrozumiałem, to wydaje mi się, że chodziło mu raczej o coś w tym stylu[5]. 
Pisanie jako wartość sama w sobie.

=> https://pl.wikipedia.org/wiki/Autoteliczność 4: 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Autoteliczność
=> https://pl.wikipedia.org/wiki/Wartości_autoteliczne 5: 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Wartości_autoteliczne

Kiedyś, dawno temu, również istniała taka dziedzina sztuki: pamiętniki. 
Przecież napisano ich znacznie więcej, niż potem wydano. Dla ludzkości 
udostępniono nieliczne egzemplarze, wyróżniające się jakimiś istotnymi 
cechami; czy to wartością kronikarską (Pamiętniki[6] Jana Chryzostoma 
Paska), czy to osobą autora (np. "Dziennik[7]" Sławomira Mrożka), czy 
okolicznościami, w jakich powstawały (np. pamiętnik Anny Frank[8]). Nie 
wszystkie były czysto autoteliczne, ale czasem ciężko rozsądzić.

=> https://pl.wikipedia.org/wiki/Pamiętniki 6: 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Pamiętniki
=> https://lubimyczytac.pl/ksiazka/72243/dziennik-tom-1-1962-1969 7: 
https://lubimyczytac.pl/ksiazka/72243/dziennik-tom-1-1962-1969
=> https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziennik_Anne_Frank 8: 
https://pl.wikipedia.org/wiki/Dziennik_Anne_Frank

Podobnie może być w moim przypadku. Gdybym tylko sobie a muzom pisał, to po 
co miałbym to publikować w necie? Autoteliczność mojego pisania wynika z 
faktu, że nikt, lubo mało kto to czyta. Ale od samego początku umieściłem 
w kodzie strony odsyłacze do gugle analityks, bo byłem ciekaw, czy mam jakiś 
czytelników. No i mam. W ostatnim miesiącu nawet z 50 odbiorców. Tylko 
zupełnie nie pojmuję, dlaczego siedzą w Chinach, ewentualnie w USA? 
Uzasadnionym przypuszczeniem zatem będzie, że są to jakieś automaty 
indeksujące zawartość Internetu. Co za radość. Piszę dla naszych 
przyszłych władców, którym niniejszym składam uniżone wyrazy 
najgłębszego poszanowania.

Z różnych przyczyn można pisać sobie a muzom.

Najszlachetniejszą wydaje się sztuka samodoskonalenia: uczyć się 
porządkować myśli, kultywować dyscyplinę pojmowania i pracy. Można to 
robić, aby w jakiś sposób oswajać i porządkować wrażenia z minionego 
okresu, dystansować się od emocji przeżywanych i otrzymanych.

Można pisać "do szuflady" z intencją doskonalenia umiejętności pisania. 
Jako przygotowanie do "wyjścia na świat". Niektórzy wskazują, że ta metoda 
słabo działa - dopiero opinia zewnętrzna, innych osób, może nam wskazać, 
gdzie popełniamy błędy, które sprawiają, że nikt nie chce nas czytać.

I tu docieramy do problemu, który Dukaj również wskazał: dziś wielu chce 
pisać, niewielu chce czytać. Wniosek jest prosty: skoro wiele tekstów nie 
może się doczekać zewnętrznej opinii, mają niewielki wkład w doskonalenie 
sztuki, a autorzy nie mają impulsu, by rzetelnie podchodzić do procesu 
twórczego (z jakiejkolwiek dziedziny by ten tekst nie był).


📅 2024-11-01


=> ./index.gmi ↩ Index (Strona główna)

=> ./category/z-poziomu-podlogi.gmi 📁 Z poziomu podłogi
=> ./tag/zpodlogi.gmi #Zpodlogi
=> ./tag/polityka.gmi #polityka